Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Ένας καφές που περιμένει... να σταματήσουμε να είμαστε μίζεροι!

Ένας καφές σε περιμένει… Το διάβασα σε κάποιο site του εξωτερικού, πριν το εισάγουμε / αντιγράψουμε και στην Ελλάδα. Ακόμα μια αντιγραφή, όπως πολλές άλλες, σε πολλά επίπεδα, μόδας, επιχειρηματικά, κοινωνικά και πάει λέγοντας. Οι αντιγραφές δεν είναι κακό πράγμα, ίσα ίσα που καλό είναι να παραδειγματίζεται κανείς και να προσαρμόζει στα δικά του μέτρα, ιδέες που μπορεί να κάνουν καλό! Στην εποχή της κρίσης λοιπόν, για όσους δεν ξέρετε, ξεκίνησε η ιδέα του καφέ που σε περιμένει. Τι είναι; Εν ολίγοις (περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε με ένα Google ή και εδώ), είναι η δυνατότητα του να πας σε ένα μαγαζί και να πληρώσεις φτηνότερα από το κανονικό, ένα καφέ που θα τον “κεράσεις” σε κάποιο άγνωστο που η μοίρα του στέρησε τη δυνατότητα στην απλή απόλαυση ενός καφέ. Πληρώνεται λοιπόν το μαγαζί τον καφέ, το γράφει σε ένα εμφανές σημείο και μπορεί κάποιος να πάει και να τον ζητήσει. Και πάει λέγοντας… Πληρώνεις εσύ ένα καφέ, πάω εγώ που δεν έχω λεφτά (ή έτσι λέω) και τον πίνω στην υγεία του αγνώστου στρατιώτη…! 
Τι ωραία κίνηση! Τι ανθρώπινη κίνηση και τι καλή ιδέα! Μπράβο, τέτοια χρειαζόμαστε, κ.ο.κ. Αυτά είναι τα σχόλια που ακούω γύρω τριγύρω. Συγχωράτε με, αλλά θα πάρω την αντίθετη άποψη και θα πω ότι διαφωνώ, όχι γιατί είμαι αντιδραστικός, αλλά για πολύ συγκεκριμένους λόγους που έχουν να κάνουν και με το background thinking της κίνησης αλλά περισσότερο με την πρακτική εφαρμογή της. Μιζέρια, οπορτουνισμός, ξεφτίλα και marketing… 
Μιζέρια και ξεφτίλα γιατί σε αυτή την κατάσταση, δε χρειαζόμαστε κινήσεις που θα μας βάλουν ακόμα πιο μέσα στο πρόβλημα, αλλά που θα μας βγάλουν από αυτό. Δε χρειαζόμαστε τον καφέ της ελεημοσύνης, αλλά τρόπους για να μπορέσει κάποιος να τον πιει με το ευρώ του και όχι με την ελεημοσύνη ενός τρίτου. Ποιος άνθρωπος που έχει πραγματικά ανάγκη θα μπει σε ένα μαγαζί να ζητήσει ένα καφέ που κάποιος άλλος άφησε; Ποιος θα βάλει τον εαυτό του στη θέση του επαίτη για να μπει και να ψάξει αν έχει κανένα καφέ και αν δεν έχει να φύγει; Γιατί πρέπει ένα συνάνθρωπο, μπροστά σε άλλους που στερούνται και εκείνοι, και πληρώνουν τον καφέ τους, να τον βάλεις να μπει ανάμεσα τους και να πει “δεν έχω, θα μου δώσετε;”. Και εκεί έρχεται αναπόφευκτα και η ξεφτίλα κάποιων που θα πάνε να ζητήσουν τον καφέ, αν και έχουν, απλά για να εκμεταλλευτούν μια κατάσταση. Τι; Δε θα το κάνουν; Μπα, θα το κάνουν. Τι; Θα τους καταλάβετε; Δηλαδή, τι; Όποιος φοράει λιγότερο καθαρά ρούχα παίρνει καφέ και οι άλλοι όχι; Όποιος βρωμάει πιο πολύ παίρνει καφέ; Πόσο ρατσιστής μπορεί να γίνει κάποιος μπαίνοντας σε τέτοια μονοπάτια σκέψης; Ταπεινή μου γνώμη είναι ότι αυτή η κίνηση, στην πράξη δε θα δουλέψει. Έχει καλό κίνητρο σαν πρώτη σκέψη, αλλά είναι πρόχειρη και καθόλου καλά σχεδιασμένη. 
Οπορτουνισμός και marketing. Γιατί; Γιατί είναι απλά μια κίνηση που για τους παραπάνω πρακτικούς και κοινωνικούς λόγους δε θα δουλέψει ποτέ. Και απλά πάμε και μπαίνουμε σαν μαγαζιά σε αυτή την κίνηση για να πούμε ότι μπήκαμε. Ότι έχουμε ευαισθησίες, και να διαβεβαιώσουμε ότι θα είμαστε σε όλα τα άρθρα που αναπαράγονται από τα δεκάδες ή εκατοντάδες sites και blogs. “Α, κοίτα είναι και αυτό το μαγαζί μέσα στην κίνηση! Μπράβο τους, έχουν κοινωνικές ευαισθησίες! Να πάμε ξανά!”. Είναι και γαμώ τις καμπάνιες κοινωνικής ευθύνης όλο αυτό. Πολύ καλό marketing για κάποια μαγαζιά. Οι άλλοι που δε μπαίνουν από την άλλη μεριά, είναι μαλάκες και αναίσθητοι που κυνηγάνε το χρήμα και το βόλεμα και δε νοιάζονται για το συνάνθρωπο. Εκείνοι, δεν έχουν κεράσει καφέ σε ανθρώπους που δεν είχαν ή που κρύωναν. Όχι, γιατί δεν έχουν το σήμα στην πόρτα. 
Εγώ έχω μαγαζί. Ποιο μαγαζί έχω δεν έχει σχέση. Τους ανθρώπους που μου ζητάνε τον καφέ, τους τον δίνω έτσι. Τους ανθρώπους που μετράνε τα λεφτά να δουν αν τους φτάνουν, τους κερνάω ένα γλυκό. Πιο σημαντικά, στο δικό μας μαγαζί κερνάμε χαμόγελα χαράς και αισιοδοξίας και όχι χαμόγελα μισά, λύπησης και κατανόησης της φτώχειας. Δε μπαίνουμε σε κινήσεις εντυπωσιασμού, από άποψη και όχι από τσιγκουνιά. Κινήσεις που εκεί που ξεκίνησαν, έγιναν για να στηρίξουν τους άστεγους, να τους σώσουν από το κρύο και τις ξεκίνησαν μαγαζιά στις γειτονιές και τους δρόμους των αστέγων. Όχι σε άσχετες περιοχές, όχι μαγαζιά που δε πατάει ο άστεγος, όχι για μόδα και όχι για να ξεχωρίσουν. 
Μπορούμε, μέσα στο πρόβλημα που περνάμε, να βρούμε λύσεις θετικές και όχι αρνητικές; Αυτό είναι που περισσότερο με νοιάζει…

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Κάτι παιδιά... Μάλαμα(τα)!

Πήγανε οι άλλοι λέει, να ανεβάσουν πανό και να μοιράσουν φυλλάδια στη συναυλία του Μάλαμα και δε τους άφησαν... Μάλιστα! Αλήτη Μάλαμα! Υπηρέτη ξένων συμφερόντων! Φονιά των λαών, Α-με-ρι-κα-νε! Δε ντρέπεσαι λίγο; Εγώ που αγόρασα το single της πριγκιπέσσας και πήγα στη διαμαρτυρία έξω από το σπίτι του Καρρά όταν το τραγούδησε; Εγώ που σε είχα εικόνισμα και που δεν έβαζα στο στόμα μου και στο cd-player Πασχαλίδη ή Θηβαίο πριν παίξει πρώτα τουλάχιστον ένα δικό σου κομμάτι;;;; Προδότη..! 

Είναι δυνατόν στην Ελλάδα του 2013, ένας καλλιτέχνης να έχει πλήρη έλεγχο του τι γίνεται σε μια συναυλία του; Είναι δυνατόν να μην αφήνει τον κάθε τυχαίο που του λέει ότι είναι από κάποιο ΑΙΤΕΔ, ΕΛΕΚΑΔ, ΑΒΕΛΙΤ ή την γνωστή ΕΑΑΠΣ (Ένωση Αργόσχολων που Ανεβάζουν Πανό σε Συναυλίες), να μπει στο χώρο και να κάνει ότι του γουστάρει; Ποιος είναι ο Μάλαμας που θέλει να έχει άποψη και λόγο; Ποιος είναι ο εντολέας του κυρίου Μάλαμα; Είναι αλήθεια ότι ο ίδιος ο Μάλαμας είναι μέλος Μασωνικής στοάς; Ποια είναι η αλήθεια για το σπήλαιο του Νταβέλη που ο ίδιος ο Μάλαμας μας κρύβει; Ποια η κρυφή αλληγορία στο στίχο "καληνύχτα μαλάκα, η ζωή έχει πλάκα";;; 

Με ένα παρόμοιο σκεπτικό και αντίστοιχη επιχειρηματολογία, μια κυρία με δυο επώνυμα (μακριά όταν ακούτε δυο επώνυμα), έγραψε ένα κείμενο και το ανέβασε στο παρακάτω blog... Διαβάστε το, αξίζει...


Ζητάει δε το σχολιασμό μας, το σχολιασμό μας στις βλακείες που αναγράφονται εκεί μέσα, με κανόνες όμως.. Αναρωτιέμαι αν στην εισβολή τους σε μια συναυλία δεν έπρεπε να υπάρχουν κανόνες όπως λένε και να τους αφήσουν να μπουν μέσα, γιατί στα σχόλια στο κείμενο τους υπάρχουν κανόνες και δεν επιτρέπονται όλες οι αντιδράσεις; (σιωπή) 

Για δείτε κανόνες... (παραθέτω επακριβώς και σχολιάζω παρακάτω για να μη λέτε ότι τα έβγαλα από το μυαλό μου)..
------------------------------------
ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ
Είμαστε ανοιχτοί σε όλα τα σχόλια που προσπαθούν να προσθέσουν κάτι στην πολιτική συζήτηση. 

Σχόλια :
Α) με υβριστικό περιεχόμενο ή εμφανώς ερειστική διάθεση
Β) εκτός θέματος ανάρτησης
Γ) με ασυνόδευτα link (spamming)
Δ) χωρίς τουλάχιστον ένα διακριτό ψευδώνυμο
Ε) που δεν σέβονται την ταυτότητα και τον ιδεολογικό προσανατολισμό του blog

ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ.

Παρακαλείστε να γράφετε τα σχόλια σας στα Ελληνικά
--------------------------------------
Παρατήρηση 1: "Είμαστε ανοιχτοί σε όλα τα σχόλια που προσπαθούν να προσθέσουν κάτι στην πολιτική συζήτηση". Μμμμ..., "πολιτική συζήτηση για ένα μουσικό δρώμενο..." - Μμμμμάλιστα!

Παρατήρηση 2: "εμφανώς ερειστική διάθεση" - Σε αντίθεση με τη διάθεση της κυρίας στο άρθρο της που δεν είναι ερειστική, εμείς πρέπει να σχολιάζουμε με μια άλλη διάθεση. Άραγε, η εμφανώς ερειστική διάθεση πως μετριέται; Υπάρχει κάποιο ερειστικό-μετρο; Όχι, μάλλον είναι στη δημοκρατική κρίση των ιδιοκτητών του blog... 

Παρατήρηση 3: Ελάσσονος σημασίας, αλλά το "ασυνόδευτο link" είναι το ανήλικο link που πρέπει να έρθει με τον κηδεμόνα του το domain, γιατί είναι πολύ μικρό για να κλικάρεται μόνο του;;; Με χάσατε... Θέλω να καταλάβω, αλλά δε μπορώ... (δανεισμένο!) 

Παρατήρηση 4: "ένα διακριτό ψευδώνυμο". Εντάξει, οι άνθρωποι είναι καθηγητές και σύλλογοι γονέων, εγώ δεν έχω τίποτα να αντιπαρατάξω... Πως μπορεί το ψευδώνυμο να είναι διακριτό; Τι ακριβώς πρέπει να είναι; Δηλαδή το soulaeisaikavla98 δεν είναι διακριτό ψευδώνυμο; Το mouaresountaksina1980 δεν είναι επίσης; Δώστε παραδείγματα να καταλάβουμε! 

Παρατήρηση 5: "που δε σέβονται την ταυτότητα...κλπ κλπ...του blog". Ωραία, άρα αν δε συμφωνείτε με όσα λέμε και στα άλλα άρθρα που παραληρούμε, σας σβήνουμε... ΟΚ, αν καταφέρατε να περάσετε όλα τα προηγούμενα, εδώ λογικά θα σας πιάσουμε να σας σβήσουμε το σχόλιο...

Επειδή λοιπόν το σκέφτηκα, είπα το δικό μου σχόλιο να το βάλω παρακάτω, έτσι για να μην πάει χαμένο. Αν μπείτε και δε το βρείτε στο εν λόγω blog με το διακριτό ψευδώνυμο, "Νίκος Π.", θα καταλάβετε ότι μάλλον είχα στείλει κάποιο link ασυνόδευτο...

Έχουμε τα blog που μας αξίζουν... 

Over and out! 

--------------------------------------
ΣΧΟΛΙΟ (posted 11/9 κάπου το πρωί κατά τις 10.00)

Με λένε Νίκο Π. και δε θα βρίσω (είναι διακριτό νομίζω το ψευδώνυμο), ούτε έχω ερειστική διάθεση (αλήθεια, αυτό χρίζει πολλών ερμηνειών). Για να είμαι ασφαλής και κατοχυρωμένος, κρατώ screenshot του σχολίου μου και σε περίπτωση αναίτιας διαγραφής θα το βρείτε αναρτημένο παντού. 

Ευχαριστώ και συνεχίζω. Είναι πραγματικά απορίας άξιο με τι σκεπτικό γράφονται τα παραπάνω... Θα συμφωνήσω με το φίλο που είπε ότι μάλλον θα πρέπει οι εκπαιδευτικοί να οργανώσουν άλλες δράσεις και να κάνουν άλλα πράγματα από το να πάνε βολτίτσα στη συναυλία του κάθε καλλιτέχνη και να ζητάνε να δείξουν πανό και να μοιράσουν φυλλάδια. Τα προβλήματα της εκπαίδευσης θα τα αναδείξετε αλλιώς και αλλού και όχι (α) στη συναυλία ενός καλλιτέχνη που ο κόσμος που προσελκύει, είναι είτε μέσα στην παιδεία (μαθητές) είτε (β) αρκετά συνειδητοποιημένος για να γνωρίζει ήδη. Σε λάθος κόσμο "γαβγίζετε" λοιπόν. 

Χαρακτηρισμοί όπως "οι μπράβοι του Μάλαμα" ελέγχονται ως αναληθείς γιατί μιλάμε για ένα προσωπικού του διοργανωτή της συναυλίας και όχι του ίδιου του Μάλαμα, οπότε μάλλον λέτε ότι σας κατέβει. Αυτός που δε σας άφησε να μπείτε είναι πιθανό να είναι και συνδημότης σας που είδε την επένδυση του αφεντικού του να απειλείται. 

Προσπαθήσατε κυρία μου να βάλετε τον εαυτό σας στη θέση ενός καλλιτέχνη που ετοιμάζεται για μια παράσταση, ίσως ανόθευτη κατ' επιλογή του από οτιδήποτε έχει πάνω του ακρωνύμια φορέων και πολιτικές στάσεις, αν έχει το χρόνο ή τη διάθεση να ασχοληθεί μαζί σας; Δηλαδή εσείς αν ετοιμαζόσασταν να βγείτε να τραγουδήσετε στον κόσμο και σας έλεγαν ότι οι τάδε από την ΑΑΤΟΡΕ ή ότι άλλο, θέλουν να ανεβάσουν πανό, κλπ κλπ, τι θα κάνατε; Έτσι απλά θα λέγατε το ναι; Για να εκφραστούν ποιες απόψεις και με ποιο τρόπο; Έτσι, αέρα-πατέρα; 

Θα σας παρακαλούσα λοιπόν να μην ακούσετε ξανά Μάλαμα και να κάψετε όλα του τα cd στην επόμενη συνάντηση του Συλλόγου Γονέων κλπ κλπ, μόνο βγάλτε τα από το κουτάκι γιατί το πλαστικό άμα καεί, βρωμάει. Δε καταλάβατε ακόμα ότι η αλλαγή δε θα έρθει μέσα από το Μάλαμα, ούτε από τη συναυλία του. Η αλλαγή θα έρθει από δικές σας πράξεις και δικές μας, με νόημα και όχι κόπιες των ήδη υπαρχόντων. Από το κείμενο σας είναι ξεκάθαρο ότι δε μάθατε παρά τα δεινά που αντιμετωπίζουμε όλοι μας. Χρειάζεστε δεκανίκια και βγαίνετε και φωνάζετε σαν άλλη Ελένη Λουκά ή κάτι γραφικούς εδώ και κει όπως κάνουν πολλοί, χρόνια τώρα. Για πραγματική αλλαγή όμως, ούτε κουβέντα... 

Εγώ σας αποχαιρετώ και σας ενημερώνω ότι δεν είμαι πληρωμένος του Μάλαμα ούτε του Περίδη. Δε περιμένω από αυτούς λύση. Απλά ακούω τα κομμάτια τους στο μέτρο που τα αναγνωρίζω ως τέχνη και όχι λύση. Αν θέλετε να κάνετε πραγματική επανάσταση, αγκαλιά τα πανό και άντε στην επόμενη συναυλία του Ρουβά. Αλλά ξέχασα, Ρουβά δεν ακούτε, άρα γιατί να πάτε; 

ΥΓ: Καλά μου έλεγε ο παππούς μου, από ανθρώπους με δυο επώνυμα να πιστεύεις τα μισά από όσα σου λένε... 

Μετά τιμής,

Νίκος Π.
---------------------------

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

Και οι αρχαίοι στον αγώνα...

Διαβάζω ότι μάλλον είμαστε κοντά στο να βρεθεί ο τάφος ή το ταφικό μνημείο για να είμαστε σωστοί με τις ορολογίες, του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Συγκλονίζομαι στο άκουσμα της είδησης και ανοίγω τις σελίδες τη μια μετά την άλλη για να δω αν με γελούν τα μάτια μου! Μα είναι δυνατόν;;; Τώρα; 2.500 χρόνια θαμμένος ο τύπος και βρέθηκε τώρα; Τι απίστευτο timing...

Σκέφτομαι ότι τελικά, ότι αναποδιά και να μας έρθει σε αυτή τη χώρα, όσο κι αν χρωστάμε, ότι κι αν έρθει ανάποδα, πάντα κάτι θα γίνεται και θα βλέπουμε ότι με μια στάλα προσοχής και εξυπνάδας, θα μπορούμε να την βγάζουμε καθαρή... Πως; Μα δεν είναι πασιφανές; Παίρνεις μια ντουζίνα μπουλντόζες, φτυάρια, αξίνες, πινέλα και ότι άλλο εξοπλισμό χρειάζεται, μαζί και δυο ντουζίνες αρχαιολόγους, αυτούς που έχουν μόλις αποφοιτήσει και δεν έχουν στον ήλιο μοίρα (με το βασικό μισθό) και σε 3-4 μέρες το πολύ να σου έχουν ξεθάψει τα πάντα και να έχουν περάσει και μια χλωρίνη όλο τον τάφο, γιατί 2.500 χρόνια τώρα, θα έχει μια βρώμα όπως και να το κάνεις... Γυαλίζεις λοιπόν, σκουπίζεις και καθαρίζεις και περνάς ένα ωραιότατο συρματόπλεγμα γύρω γύρω και στο άνοιγμα του βάζεις μια μπάρα, έναν ειδικό φρουρό, ένα security και μια κυρία γύρω στα 50, να ψάχνει τα τελευταία ένσημα και αρχίζει να κόβει εισιτήρια. Προεδρικό διάταγμα να είναι και αθεώρητα να γλιτώνουμε και το ΦΠΑ, φυσικά! Βγάζεις και ένα δελτίο τύπου σε συλλόγους ξένων αρχαιολατρών και άλλων τέτοιων ψώνιων, βάζεις άλλες 2 πτήσεις ανά ημέρα από όλους τους προορισμούς εκτός Ελλάδος και είσαι έτοιμος. Κάθεσαι με την κυριούλα στο γκίσε και περιμένεις αυτούς τους τουρίστες με την αθλητική κάλτσα και το σανδάλι να έρθουν να σου σκάσουν το 20ευρω για να δουν τον περίφημο τάφο, ε, ταφικό μνημείο.

Πριν πλακώσει το μπουλούκι, στήνεις μια δημοτική καντίνα (μηδενικό ΦΠΑ και παπαριές), που τη δίνεις να τη δουλεύει κάποιο παλικάρι φρέσκο από μια οποιαδήποτε σχολή με το βασικό μισθό, και αρχίζεις να ξεπουλάς, νερό, καφέ, πορτοκαλάδα, κουλούρι, τυρόπιτα και σουβενίρ από τον τάφο (και τον ίδιο τον τάφο σε μια καλή τιμή, σαν τα κομμάτια του Τιμίου Σταυρού) και έγινες! Αφού έχεις κλείσει τα μαγαζιά σε ακτίνα 3 χιλιομέτρων, επεκτείνεις την καντίνα, με μουσαμάδες, πλατφόρμες, τουαλέτες, gift shop, και λοιπά, μέχρι να είναι μεγαλύτερη από τον ίδιο τον τάφο! Στήνεις στη μια πλευρά του ένα πρόχειρο υπαίθριο θέατρο με κομμάτια που έχουν ξεμείνει από αρχαία θέατρα ανά την επικράτεια και στήνεις καλοκαιρινές συναυλίες με Φραγκούλη, Emma Shaplin και Αρλέτα! Τα υπόλοιπα τα καταλαβαίνετε και τα έχετε δει ήδη, ξενοδοχεία με θέα τον τάφο, νεροτσουλήθρες πάνω από τον τάφο, μια εκκλησία κάπου κοντά για να τελούνται γάμοι και βαφτίσεις όλων των παιδιών της περιφέρειας που θέλουν να πάρουν το όνομα Αλέξανδρος και πάει λέγοντας...

Δε θα έχεις 500 επισκέπτες την ημέρα (χαλαρά, 50 άτομα την ώρα για 10 ώρες λειτουργίας, 09:00-19:00), all year long κατά μέσο όρο για 4-5 χρόνια; 10.000 την ημέρα (20 ευρώ εισιτήριο), επί 5 χρόνια, κάπου 18.000.000 ευρώ εύκολα. Άμα βάλεις και τον τζίρο τριγύρω που θα είναι δεκαπλάσιος, με βαφτίσεις, καφέδες, σουβενιρ, κλπ κλπ, πάμε εύκολα στα 200.000.000 ευρώ το χρόνο, από ένα τάφο...! Πάμε μετά, δικαιώματα για ταινίες στο χώρο του ταφικού μνημείου, ντοκιμαντέρ, κλπ κλπ, πάμε εύκολα στο δεκαπλάσιο από αυτά τα νούμερα, γιατί είσαι και μονοπώλιο (άντε βρείτε άλλο τάφο του Μεγ. Αλέξανδρου παπάρες, να γυρίσετε το Tomb Raider 4!) και χτυπάς το χρόνο, 2 δις ευρώ και λίγα σου λέω... Βάλε και παράπλευρα έσοδα από αεροπορικές που ανεβάζουν δρομολόγια και λοιπά, από μπλουζάκια τύπου "Ήμουν και εγώ στον τάφο του Μεγ. Αλεξάνδρου", τσιμπάς και τουρισμό από τα Σκόπια που περνιούνται για πατρίδα των Μακεδόνων τα γατάκια και τα νούμερα ακουμπάνε το ΑΕΠ μιας μικρής χώρας! Τρελαίνομαι! Αφήστε που θα λυθούν όλα τα θέματα με την ΠΓΔΜ σε Eurovision και λοιπά, γιατί θα τους έχουμε ρουμπώσει μια και καλή! Πολλαπλά τα οφέλη Ελληνικέ λαέ!!! Ξυπνάτε και πάρτε τις τσάπες και βουρ με τον καρβουνιάρη για την ανασκαφή!

Μόνο μη φύγετε όλοι να πάτε να κάνετε αίτηση για την καντίνα του τάφου, γιατί αν σφίξουν λίγο ακόμα τα πράγματα βλέπω να ξεβράζεται καμιά Ατλαντίδα στα ανοιχτά του Πόρου και να σφαζόμαστε για το ποιος θα πάρει άδεια για beach bar εκεί κάτω! Εκεί να δείτε γλέντια... Και αφήστε τους εταίρους και τους έτερους να νομίζουν ότι έτσι απλά στριμώχνεις κάποιον που έχει 3.000 χρόνια και βάλε, ιστορία... Τόσο εύκολο είναι γατάκια; Αν ήταν τόσο εύκολο θα το είχαν κάνει και οι Πέρσες... Γι' αυτό έγιναν posterized από το Λεωνίδα στα στενά και είδατε εισπράξεις που έκαναν οι 300 στο σινεμά και ο Λεβέντης που έστησε rest area λίγο παρακάτω... Μεγάλο τζίρο οι αρχαίοι ημών...